کافی است موقعیت آقای احمدی‌نژاد را درسال چهارم ریاست دولت خود با موقعیت آقای خاتمی در سال 79 مقایسه کنید. معلوم می‌شود کدام گفتمان از نظر اکثریت مردم شکست‌خورده است. 1- گزاره "عملكرد آقاي خاتمي موجب به قدرت رسيدن آقاي احمدي‌نژاد و شكست اصلاحات شد" زماني قابل پذيرش است كه مردم گفتمان ديگري برگزیده و در اعتراض به عملكرد اصلاح‌طلبان و در انتخابات آزاد به نامزدی ضد اصلاحات راي دهند. حتی اگر معیار شکست یا پیروزی یک نهضت میزان گرایش شهروندان به حاملان آن باشد، باید گفت طبق نظرسنجي‌هاي اصولگراها و اصلاح‌طلبان، آقاي خاتمي همچنان محبوب‌ترين چهره سياسي كشور است. به دليل همین موقعیت ويژه، بسياري از شهروندان معتقدند حتي در انتخابات مهندسي شده آتی، خاتمی تنها نامزدی است كه مي‌تواند تمام رقبا از جمله آقاي احمدي‌نژاد را در یک رقابت ناعادلانه پشت سر ‌گذارد و با خارج کردن كشور از اين وضعيت بحراني و نگران‌كننده، امنیت، حقوق و رفاه شهروندان و نیز توسعه کشور را تامین كند. درباره مقبولیت گفتمان اصلاحات نیز باید گفت نيمي از اصولگراها، خود را "اصلاح‌طلب" (اصولگراي اصلاح‌طلب) مي‌خوانند تا از جاذبه گفتمان فوق و پايگاه مردمي اصلاح‌طلبان بهره‌مند شوند. بنابراین گزاره "پيروزي احمدي‌نژاد نشانه شكست اصلاحات است كه صرفاً‌ یا عمدتا به علت عملكرد آقاي خاتمي رخ داد" نادرست است. سخن اين نيست كه آقاي خاتمي و بيش از او ما اصلاح‌طلبان در دوره هشت ساله و به ويژه در جريان انتخابات رياست جمهوري دوره نهم اشتباه نكردیم. بلكه تحليل فوق، تقليل دادن واقعيت و كاريكاتوريزه كردن حقايق است و موارد نقض جدی دارد.

بالاخره پس از سه ماه كشمكش در مورد وزارت كشور و شخص آقاي كردان با پس گرفتن راي اعتماد مجلسيان از او ، به وزارت سه ماهه وي خاتمه داده شد . اين استيضاح را می توان يكي از پر هزينه ترين و جنجالي ترين استيضاح ها دانست كه در طول دولت هاي پس از انقلاب شاهد بوده ايم.در اين سه ماهي كهكردان برصندلي وزارت مهم وحساس كشور تكيه زده بودند شايد كمتر روزي را بتوان يافت كه در آن نسبت به وزارت وي وهمچنين مباحث مربوط به مدارك تحصيلي اش در رسانه ها و سايت هاي مختلف و محافل داخلي وخارجي خبری انعكاس نيافته باشد و به قول خود كردان در طول اين مدت بيش از ده هزار مطلب عليه وي و نظام منتشر شد .اما در جريان اين استيضاح كه رياست محترم جمهوري اسلامي كه اعتقاد بسيار جدي به وزير خود داشت اعلام كرد "كردان در اين قضيه بسيار مظلوم واقع شده است" و در واقع نمايندگان محترم و همچنين رسانه هاي منتقد در حق كردان ظلم روا داشتند و خود كردان نيز فضاي ايجاد شده كنوني را با فضاي اوايل انقلاب ومظلوميت شهيد مظلوم دكتر بهشتي بي شباهت ندانست .اما به راستي آيا در اين جريان، كردان مظلوم واقع شد ؟وجريانات سياسي و رسانه ها عليه وي ظلم روا داشتند ؟پاسخ دادن به اين سوال را به افكارعمومي و قضاوت در اين مورد را به آيند گان واگذار مي كنيم . اما به نظر مي رسد در اين قضيه اگر به اطرافمان نگاهي بيفكنيم مظلوماني را خواهيم يافت كه كسي از آنها يادي نكرد ؛بيايد مروري به حواشي اين قضيه بياندازيم تا بهتر ببينيم:

ماجرا از آنجا آغاز شد که مدیرکل پارلمانی دولت، که گویا مامور پرداخت 5 میلیون تومان به نمایندگان مجلس - در قالب کمک به مساجد حوزه های انتخابیه نمایندگان - بود ، متهم به این شد که در قبال ارائه چک 5 میلیون تومانی به نمایندگان، دو رسید دریافت می کرد: رسید اول، تاییدیه وصول چک بود و دومی که گفته می شود زیر رسید اول بوده و بدون آنکه متن آن به نمایندگان نشان داده شود، به عنوان نسخه دوم رسید وصول چک معرفی می شد که نمایندگان باید آن را امضا می کردند و البته متن نامه زیر رسید هم انصراف از استیضاح علی کردان، وزیر کشور بوده است.

دوستان آقای احمدی نژاد همیشه میگویند فرق ایشان با آقای خاتمی این است که احمدی نژاد از افراد هم خط و همراهش حسابی حمایت می کند. آخرین موردش حمایت همه جانبه ی ایشان از آقای کردان است......

با آن که محمود احمدی‌نژاد 3 ماه قبل «پیش‌بینی» کرده بود قیمت نفت دیگر به پایین‌تر از 100 دلار نخواهد رسید، بازار جهانی نفت راه خود را طی کرد و در حضور اعضای نگران اوپک برای لحظاتی به مرز 60 دلار نزدیک شد.با کاهش شدید قیمت نفت این سئوال جدی مطرح می‌شود که اقتصاد ایران پس از سه سال درآمد افسانه‌ای دچار چه وضعیتی خواهد شد؟ جامعه ایران متاسفانه فرصت طلایی 3 سال اخیر برای بهره‌برداری از قیمت افسانه‌ای نفت را از دست داد و درآمدهای هنگفت و بی‌سابقه کشور در چرخه تزریق نقدینگی به بازار، اعطای وام به برخی گروه‌های خاص، واردات بی‌رویه و نهایتاً تصمیمات غلط اقتصادی هرز رفت. دولت‌های هاشمی و خاتمی با نفت 10 دلاری پروژه‌های بسیاری را پی‌ریزی کردند و چرخه اقتصادی و صنعتی ویران کشور پس از جنگ تحمیلی 8 ساله را ولو کج‌دار و مریض، سامان بخشیدند. با این حال طی سه سال اخیر، درآمد افسانه‌ای نفت 100 دلاری که برای دولت‌های قبلی یک رویای دست نیافتنی بود و می‌توانست کشور را به سرعت دگرگون سازد، عمدتاً صرف واردات کالاهای مصرفی، میوه‌های خوش‌رنگ خارجی و اقلامی از این دست شد. حجم واردات ایران از 22 میلیارد و 300 میلیون دلار در سال 1381 به بیش از 48 میلیارد دلار در سال 1386 رسید.

اعلام قیمت 55 تا 60 دلاری در هر بشکه نفت برای بودجه سال 88 از سوی معاونت برنامه ریزی ریاست جمهوری حاشیه امنی برای بودجه سال آینده باقی نخواهد گذاشت. از یک سو ارائه برآوردی با فاصله پنج دلار که در عمل رقم قابل توجهی خواهد شد، منطقی به نظر نمی رسد. از سوی دیگر در سال گذشته وقتی برای قیمت هر بشکه نفت در بودجه رقم 35دلار پیشنهاد شد، قیمت واقعی نفت در بازار بیش از 55 دلار پیش بینی شده بود. اکنون با توجه به پیش بینی رقم 55 تا 60 دلار برای هر بشکه نفت در بودجه به نظر می رسد دولت، قیمت نفت را برای سال آینده، بیش از 70 دلار پیش بینی کرده است، در حالی که با توجه به شرایط حاکم بر اقتصاد و بازار نفت جهان، این پیش بینی چندان منطقی به نظر نمی رسد

گفتگوی تمدن ها اگر بر بنیاد گفتگوی ادیان سامان پیدا نکند. پیداست که راه به جایی نمی برد. گفتگویی خواهد بود مبهم و بی سرانجام. گوهر تمدن فرهنگ است و گوهر فرهنگ باور دینی و معنویت.

اصلاح نظام مالیاتی از برنامه‌های هفتگانه طرح تحول اقتصادی دولت است و مالیات بر ارزش افزوده یكی از مهم‌ترین برنامه‌های عملیاتی این نظام ذكر شده است. بر خلاف «نقدی كردن یارانه‌ها» كه مخالفان و موافقانی دارد، اما تمامی صاحب‌نظران اقتصادی دریافت ماليات بر ارزش افزوده را مورد تاييد قرار مي‌دهند. پس اعتراضات و تشنجات روزهاي اخير براي چه بود و چه درسي به ما مي‌آوزد؟

مسأله­ی مهدویت و امام زمان در سال­های اخیر دست­مایه­ی افراط و تفریط­های مختلفی شده است. جمعی وجود و نام مقدس آن بزرگوار را دکان سیاست و شخصیت فردی خود کرده­اند و خرافه­های دین سوزی را به جای واقعیت امام عصر به جامعه منتقل کردند؛ بعضی دیگر بی­خبر از اعتقادات و حساسیت­های به حق دینی شیعیان در مورد اصل وجود آن حضرت سخنان نادرستی بیان می­کنند و اصل مهدویت را به چالش می­کشند. در هوادران دولت و شخص رئیس جمهور افراط نامتناسب در طرح مسائل مهدویت و ایجاد زمینه برای پهن شدن سفره­ی خرافات در سطح جامعه به وفور دیده می­شود که بارها از سوی رهبری انقلاب و یا بسیاری از هم­پیمانان و هم­جناحان اصول­گرای خودشان مورد مخالفت قرار گرفته است. در میان گروه دوم که البته در سطح جامعه­ی ایرانی بسیار اندک هستند، اخیراً آقای اکبر گنجی قرار گرفته است که پس از مقاله­ی دفاع از هم­جنس­گرایان در مورد اصل وجود امام زمان (عج) تردیدهایی را مطرح کرده است که به صورت طبیعی با مخالفت جامعه­ی دینی شیعه روبه­رو می­شود.

عضو شوراي مركزي جبهه مشاركت ايران اسلامي درباره كردان گفت:« شنيده‌ام كه آقاي كردان با پرداخت سه هزار پوند با ارائه يك مقاله مدرك دكترا خريد و همان روزي كه اين كار را انجام داد مي‌دانست كه آكسفورد دانشگاهي نيست كه با يك مقاله ژورناليستي به كسي دكتراي حقوق دهد بنابراين به نظر من اساساً فريبي در كار نبود و آقاي كردان از ابتدا مي‌دانست كه اين مدرك جز يك سند جعلي چيزي نيست با وجود اين خود را استاد دانشگاه خواند و كلاس فوق ليسانس حقوق را اداره كرد. بر اساس مدرك دكترا حقوق گرفت و با توهين به ملت در روز اخذ رأي خود را داراي مدرك دكتراي حقوق از دانشگاه آكسفورد معرفي كرد.»

در این چند روزه رسانه­های جهان – بر خلاف رسانه­های داخلی – پوشش وسیعی به ایجاد مؤسسه­ی غیر دولتی آقای امیر احمدی دادند که با مجوز اولیه­ی دولت آمریکا و در سکوت مقامات رسمی ایران قرار است در ایران به وجود آید. این مؤسسه آمریکائی است و می­خواهد روابط جدی بین مردم ایران و مردم آمریکا برقرار کند. در یکی از مصاحبه­های آقای امیر احمدی وقتی درباره پرچم بالای این مؤسسه بحث می­شد، ایشان که کیهان همیشه وی را جاسوس و پادوی حقیر آمریکا می­نامید، در نهایت پذیرفت که اگر پرچمی بالای این مؤسسه نصب شود، پرچم آمریکا خواهد بود.

اعلام خبر توافق اعضای دائم شورای امنیت و آلمان در خصوص پیش نویس قطعنامه ای جدید علیه ایران پس از انتشار خبر تعویق نشست 1+5 در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل متحد به واسطه مخالفت های روسیه، در مرحله فعلی از جریان هسته ای ایران از بعد تحلیلی، نکات قابل تاملی را در بر دارد.آنچه در نخستین واکنش های داخلی و خارجی به این جریان خودنمایی کرد، اطلاق عناوینی چون "غیرمنتظره"، "ناگهانی" و مفاهیمی از این دست به آن بود که البته این نوع مواجهه با تحولاتی چون تعویق نشست های سیاسی یا برگزاری آن با علم به برخی واقعیات قطعی از جمله تاکتیکی بودن مواضع تمام اعضای گروه موسوم به 1+5 در قبال ایران و فضای کلی موضوع هسته ای آن هم در حاشیه سفر رئیس جمهور ایران به نیویورک اندکی از اذهان واقع گرا و تحلیل گر بعید می نماید!در همین چارچوب این سئوال نیز جای طرح دارد که بروز واکنش ها، مواضع یا ارسال سیگنال های حاکی از شادمانی تهران از تعویق مذاکرات 1+5 که به شکل گیری این نتیجه گیری کلی در رسانه ها، مقامات و دستگاه های دیپلماسی کشورهای غربی انجامیده، بر چه مبنا یا محور تحلیلی شکل گرفته است؟پرواضح است که نه تنها تعویق نشست 1+5 پس از موضع سرد وزارت خارجه روسیه، رخدادی دو از انتظار نبود که شکل گیری نشستی جدید پس از مذاکرات وزرای خارجه روسیه و آمریکا، اتفاقی قابل پیش بینی و کاملا بدیهی می نمود.بدون شک باید مسکو را یکی از هوشمندترین بازیگران مجموع جریان تحولات هسته ای ایران بدانیم که تا کنون توانسته با ساماندهی مواضع و رویکردهای دوگانه، ضمن جلب نظر جریانات تاثیرگذار بر گروه کشورهای موسوم به 1+5، خود را به عنوان حامی اصلی تهران در این گروه و مخالف هرگونه برخورد رادیکال با جمهوری اسلامی ایران به جهانیان معرفی کند.

هنوز برای آنكه وعده شمس‌الدین حسینی وزیر تازه‌وارد اقتصاد به كابینه نهم، مورد ارزیابی قرار بگیرد كمی زود است، ‌او در مردادماه گذشته وعده داده بود كه آتش تورم را می‌توان چند ماهه فرونشاند و اتفاقا از همان زمان آتش تورم سوزنده‌تر از قبل شعله گرفته است. با این حال هنوز وزیر اقتصاد تازه‌وارد دولت نهم فرصت دارد تا به وعده خود عمل كند، ‌هرچند كه نشانه‌ها چیزی غیر از تحقق این وعده را نشان می‌دهند. محمود احمدی‌نژاد رئیس دولت نهم نیز چند هفته پیش از این كاهش تورم را به شش‌ماه دوم سال حواله داد كه البته معلوم نیست كاهش تورم در كدام ماه از سال موردنظر رئیس دولت خواهد بود، ‌چه به شكل سنتی نرخ تورم در ماه‌های پایانی سال شتابی بیشتر می‌گیرد. به نظر می‌رسد دولتی‌ها پس از سه سال انكار تورم و گرانی در كشور یا نسبت دادن تورم و گرانی به سیاه‌نمایی رسانه‌های مستقل و كارشكنی‌گروه‌های ناشناخته حال پذیرفته‌اند كه البته كمی هم گرانی و تورم در كشور وجود دارد كه در آینده‌ای نزدیك این مشكل هم برطرف خواهد شد.

منفعت و مصلحت شهروندان و جامعه ایرانی این بود كه طهماسب مظاهری، همچنان رئیس كل بانك مركزی و سكاندار سیاست‌های پولی بماند. مظاهری در نقش یك رئیس كل بانك مركزی نسبتا مستقل و با تجربه بالای مدیریتی به این نتیجه قطعی رسیده بود كه سیاست‌های انبساطی پولی، منجر به افزایش نرخ تورم و گرانی روزافزون می‌شود و كمر شهروندان این سرزمین و همچنین بنیان‌های ضعیف شده اقتصاد ملی را می‌شكند و له می‌كند. به همین دلیل بود كه او در نیمه اول سال 1386 سخت‌ترین فشارهای سیاسی را تحمل كرد و اجازه نداد سیاست درهای باز و ریختن پول ضعیف به اقتصاد سرازیر شود. علاوه بر این، مظاهری به این درك دقیق از اخلاق و سیاست رسیده بود كه نباید دسترنج و زحمت كار میلیون‌ها ایرانی بی‌پناه را كه از سر استیصال پول خود را به بانك‌ها سپرده‌اند با قیمت ارزان در اختیار كسانی قرار دهد كه می‌دانند دریافت وام و تسهیلات در این شرایط یعنی كسب سود صددرصد و بدون زحمت.

انصافاً از هر زاویه ای که به موضوع همکاری طهماسب مظاهری با دولت نهم نگاه کنیم، تداوم این همکاری نه به صلاح بود، نه ممکن. حتی اگر محمود احمدی نژاد و همه اعضای کابینه او خواستار تداوم همکاری مظاهری با آنها تحت شرایط فعلی بودند، باز هم مظاهری چاره ای جز استعفا به سریع ترین وجه ممکن نداشت.

آرامش فعالی که بعد از هر حادثه ی طبیعی بوجود می آید ،زمینه های بسیاری را فراهم می کند تا هر کس به هر طریق ممکن به داد حادثه دید ه گان بشتابند وبا کمکهای مادی،معنوی،دلجویی کردن،دلگرمی دادن ،امید بخشیدن...گوشه هایی از صحنه های تاسف بار را از ذهن ها پاک و خاطرات شیرین را جایگزین آنها کنند.

کمتر از 10دقیقه باران و تگرگ بارید ،کل شهر را زیرو کرد ،جان چندین بیگناه را گرفت وبقولی کاری که نباید می کرد ،کردو رفت.این ساده ترین عبارتی است که میتوان در مورد سیل اخیر ماکو گفت اما اگر به گذشته ،حال وآینده ی این مسئله نگاه عمیق تری بیاندازیم صدها عبارت که هرکدام نیازمند برنامه ریزی مدون،نیروی انسانی ماهر و صرف هزینه های سنگین میباشد ،برای توصیف چنین حوادث تلخی کفاف نمیکند.

پيام حاج منصور ارضي براي عبدالله نوري تنها در يک جمله مستتر بود؛ «اگر نوري بخواهد کانديدا شود، مي دهيم حسابش را برسند.» منصور ارضي مداح معروف و حامي پرآوازه دولت نهم که بيشتر به عنوان دبيرکل جنبش مداحان شناخته مي شود شب بيست و يکم ماه رمضان و در مراسم ليالي قدر اين پيغام را براي يکي از کانديداهاي احتمالي اصلاح طلبان در انتخابات رياست جمهوري دهم فرستاد تا آغاز فعاليت هاي انتخاباتي مداحان را کليد بزند و ضمن آن، اين نظريه را تاييد کند که «تاريخ تکرار مي شود.»

خاتمي با دعوت اخبر خود چهره ديگري از خود را به نمايش گذاشته است؛ و آن چهره رهبر يک جريان سياسي- اجتماعي است. به گمان من اين چهره همان چيزي است که امروز اصلاح‌طلبان بدان نياز دارند تا به کمک آن به فعاليت و تلاش خود سامان و انسجام بيشتري بدهند. سيدمحمد خاتمي در ديدار با جمعي از فعالان سياسي و شخصيت هاي دانشگاهي و ايثارگران استان خوزستان، ضمن دفاع از عملکرد اصلاحات در مسير آرمان هاي انقلاب، پيشرفت و توسعه کشور و تحکيم استقلال و عزت ايران، اصلاح‌طلبان را به خروج از حالت تدافعي و اتخاذ موضع فعال فراخواند. اين فراخوان در مرحله‌يي که کشور به تدريج به فضاي انتخاب نزديک مي‌شود حاوي دلالت‌ها و نکاتي قابل تامل است. اين نکات و دلالت‌ها در چارچوب تحليل و نگاهي خاص به شرايط کشور و تحولات جاري وضوح بيشتري مي‌يابند.

آسيب بزرگي که اين روزها اصلاح‌طلبان را تهديد مي‌کند، ورود به مجادلات بي‌حاصل و بحث‌هاي انحرافي و سازوکارهاي غيرمرتبط ائتلافي است.

اصلى‌ترين روزنامه‌هاي كشور هيچ‌يك در كادر سياست‌ها و ديدگاه‌هاى خاتمى و نزديكان او نمى‌گنجند. تكليف ‏اعتمادملى روشن است؛ وضع روزنامه اعتماد نيز چندان با اعتمادملى تفاوتي ندارد؛ سياست كارگزاران تبليغ و ترويج توامان خاتمى و كروبي - در كنار ديگر نامزدهاى احتمالى نزديك به اين حزب (مانند ‏حسن روحانى) است؛ و شهروند امروز نيز به‌طور محسوسى در كنار كروبى و در مقام تبليغ و ‏ترويج وى برآمده است. اگرچه تاكنون سيدمحمد خاتمى اعلام نكرده است كه براي انتخابات رياست‌جمهورى دهم، نامزد خواهد شد، و ‏موانع و چالش‌ها برسر راه اعلام حضور رسمي وي - و بعدتر رقابت او با ديگر نامزدها- متعدد و قابل ‏توجه‌اند، اما يكي از مشكلاتي كه از هم‌اينك در بحث "خاتمى و انتخابات88" خودنمايي مي‌كند، فقدان ‏روزنامه‌اي است كه به‌ صراحت خواهان حضور او در انتخابات آتي شود و البته در گام‌هاي بعد، مبلغ و مروج ‏او و ديدگاه‌هايش براى اداره‌ي كشور باشد و بر سرنوشت انتخابات اثرى تعيين‌كننده گذارد.

در سال هاي 1376 تا 1380 دو اتفاق مهم در رابطه با مطبوعات رخ داد که آثار و تبعات آن همواره مورد بحث و گفت وگو خواهد بود. توقيف روزنامه سلام در تابستان 1378 و سپس توقيف مجموعه روزنامه هاي مستقل در بهار 1379. توقيف سلام تبعات گسترده يي داشت که دو روز بعد نيز به واقعه کوي دانشگاه تهران منجر شد و مدت هاي طولاني و حتي تاکنون هم به لحاظ سياسي پرونده يي مفتوح است. به علاوه مستمسک توقيف سلام به موضوعي برمي گشت که مستقيماً مربوط به مطبوعات يعني طرح اصلاح قانون مطبوعات بود. تيتر اول روزنامه سلام که طراح اصلي قانون اصلاح مطبوعات را سعيد امامي معرفي مي کرد چنان موثر و کارساز بود که چون بمب خبري منفجر شد و بدين شکل سلام چون ققنوسي خود را در آتش توقيف خويش سوزاند تا ديگر مطبوعات مستقل به حيات خود ادامه دهند.

خبرنامه جبهه مشاركت ايران اسلامي در سرمقاله شماره اخير خود به بررسي سخنان اخير حجت الاسلام ذوالنور از مقامات عالي رتبه سپاه پاسداران انقلاب اسلامي پرداخته است.این سرمقاله ورود مقامات نظامي سپاه به عرصه انتخابات رياست جمهوري را نشانه دیگری از حزب پادگانی میداند.

صورت‌مساله آنچه كه رحیم‌مشایی گفته روشن‌تر از آن است كه بشود آن را به یك شكلی جمع و جور نمود و عنوان كرد كه خیر، مقصود ایشان این بوده یا آن نبوده و مرادش از آنچه كه نقل شده این نبوده و منظورش آن بوده. ایشان خیلی ساده و روشن گفته‌اند كه مردم اسرائیل خوب هستند و ما مردم ایران با مردم اسرائیل دشمنی نداریم. صدالبته كه اگر این سخن را روزنامه‌نگاری دگراندیش، روشنفكری سكولا‌ر یا حتی شریعتمدار، نویسنده یا چهره‌ای اصلا‌ح‌طلب (نه البته در سطح رهبران این جبهه) گفته بود نه جایی منعكس می‌شد، نه كسی آن را جدی می‌گرفت و نه كسی زحمت نقل آن را به خود می‌داد، حداكثر آنكه یكی از روزنامه‌های رادیكال مشتی ناسزا نثار گوینده می‌كرد و این كم و بیش می‌شد پایان ماجرا.

حدود دو سال پیش از انتخاب «سیدمحمد خاتمي» به ریاست جمهوری اسلامی ایران، در پی عملیاتی انتحاری در محل اقامت نظامیان آمریکایی در ظهران عربستان سعودی که در ژوئن ۱۹۹۶ به وقوع پیوست، 19 نظامی آمریکایی کشته و بیش از ۳۷۰ نظامی و غیرنظامی آمریکایی زخمی شده بودند. در زمان وقوع این حادثه، انگشت اتهام به سوی ایران اشاره شد، و دولت بیل کلینتون، جمهوری اسلامی را به دخالت در انفجار ظهران متهم کرد. در همین ارتباط، «ویلیام پری»، وزیر دفاع وقت آمریكا طی سخنانی اعتراف کرد؛ «ما به این نتیجه رسیدیم كه عامل عملیات انتحاری در پایگاه آمریكا در عربستان القاعده بوده است، نه ایران. معتقدم اسامه بن لادن طراح اصلی انفجار برج‌های الخبر بود؛ اما در آن زمان تمام مدارك علیه ایران بود. آن زمان دلایلی به كلینتون رئیس‌جمهور وقت آمریكا ارائه نشد، به همین جهت نتوانست من و او را قانع كند كه ایران در این حمله دست داشته است.»

این روزها همه جا صحبت از کاندیداتوری سید محمد خاتمی است. بازار گمانه‌زنی در باب پذیرش یا عدم پذیرش نمایندگی دور جدید ریاست جمهوری ایران توسط خاتمی به شدت داغ است. تمام صاحب‌نظران سیاسی داخل و خارج کشور در تلاش اند تا شاید به وسیله تحلیل دقیق وضع سیاسی، اجتماعی موجود ایران بتوانند، دست کم راه برون‌رفتی موقتی برای خروج ایران از لابیرنت بی‌سر و تهی که درآن مدت‌های مدیدی به شدت سرگردان است، بیابند؛ راه تازه‌ای که به سان راه‌های رفته تاکنون، بن‌بست نبوده و آنان را ناگزیر به عقب‌نشینی مجدد به نقطه آغازین و حرکت کورمال کورمال به سویی دیگر بدون یقین از گشودگی پایان این مسیر تازه، ننماید.

وقتي كه گروه يا حزبي موضوعي را به عنوان شعار خود انتخاب مي‌كند، بدين معنا است كه اولا‌ً، آن موضوع را به عنوان مشكل و مسأله‌اي مهم براي جامعه شناخته و درصدد رفع آن برآمده است. ثانياً، حل اين موضوع و راهكارهاي اجرايي شدن آن چنان در ذهن متوليان آن شعار جا افتاده است كه در هر زمينه‌اي كه با پرسشي مواجه شوند، به سرعت به صورت هماهنگ پاسخي براي آن موضوع ارائه مي‌دهند كه در جهت تحقق شعار محوري آنان است. عمده‌ترين شعار دولت جديد هم، اجراي عدالت بود. بنابراين انتظار مي‌رود كه تمامي سياست‌هاي آن نيز در جهت اجراي بيشتر عدالت و دور شدن از تبعيض باشد. قبلا‌ً در عرصه‌هاي مختلف از جمله اقتصادي مفصل نوشته‌ام كه چرا و چگونه و براساس چه آماري در اين 3 سال نه‌تنها شاهد بهبود شاخص عدالت نبوده‌ايم، سهل است كه ضريب جيني كه يكي از معرف‌هاي عدالت است، در اين 3 سال بدتر از پيش شده است. در اين يادداشت نيز مي‌توان به افزايش بي‌عدالتي در حوزه آموزش اشاره كرد.

اگر شناخت همه جانبه از دموكراسی، توسعه، نهادهای سیاسی و حكمرانی می‌داشتیم و اگر می‌توانستیم در طی این 3 دهه گذشته بستر آزادی، دموكراسی، رشد، توسعه و حكمرانی خوب را قانونمند و نهادینه كنیم، امروزه می‌توانستیم از یك دموكراسی رو به جلو و بالنده و حضور آگاهانه مردم، احزاب، نهادهای مدنی، رسانه‌ها و ... برخوردار باشیم. در این صورت تقاضا و مطالبات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی چارچوب‌دار و اثرگذاری شكل‌ می‌گرفتند كه شخصیت‌ها، احزاب و جناح‌های سیاسی باید مطابق با آن كار خود را در عرصه سیاسی شروع می‌كردند و در زمان‌های انتخاب (ریاست جمهوری، مجلس شورای اسلامی، شوراهای شهر و روستا ...) با توجه به توان خود برنامه‌ها‌یشان را برای اجرای این تقاضای اجتماعی ارائه می‌كردند و خود را موظف به پیگیری آن‌ می‌دانستند (تقاضا محوری، یا محوریت مردم در فرایند انتخاب كردن و انتخاب شدن).

محمدرضا تاجیک: نباید وسوسه کسب یک موفقیت نسبی و مرحله‌ای، ما را از وسواس تامین و تحفظ این «سرمایه» غافل کند. از این رو، در این شرایط حساس و پیچیده همه دوستداران و پاسداران این «سرمایه» باید تلاش نمایند که برای این پرسش خاتمی پاسخی اقناع و اشباع کننده بیابند. می دانم انگیزه ها و انگیخته های فراوانی که برای تغییر شرایط وجود دارد، بسیاری را سخت مشتاق حضور خاتمی کرده است، اما واهمه آن دارم که چنانچه امروز در آستانه دغدغه های خاتمی تاملی نکنیم، فردا بسیاری از ما از نخستین کسانی باشیم که «عبور» از وی را فریاد می کنند. در شرایط کنونی و در یک حصر منطقی، چهار راه فراروی اصلاح طلبان پیداست: نخستین راه، راه «غیبت» است، که خود بر دو نوع است: غیبتی که عین غیبت است، و غیبتی که عین حضور است. دو دیگر، راه «حضور» است، که باز خود بر دو نوع است: حضور غیرمستقیم و حضور مستقیم.

سخنان پيش از دستور آقاي دكتر حداد عادل، رئيس سابق مجلس، بسيار مهم و جالب بود و به نظر مي‌رسد، بايد همه صاحب‌نظران ميدان سياست به آن توجه كنند؛ به ويژه آن‌كه صداوسيما نيز به طرز كم‌سابقه‌اي آن را پوشش داد. از جمله موارد قابل توجه آن: